|
lunes, 16 de noviembre de 2009 |
|
Maria, santa, ku sê saia
Ta sai di palmanhan róstu pa mar
Ê ta leba na préga di sê saia
Tudu sonhu ki ê di sunha
Quando ela voltará?
Ninguém sabe dizer
Quem sabe, amanhã.
Ninguém pode saber
Ninguém.
Maria feliz
De sonhos em pé
A ti ninguém diz
Como amar, é.
Maria de amar
Sempre a amanhecer
Eu vou-te abraçar
Maria
De mar.
Maria, bonita, ku sê saia
Ta dansa brasadu, nú di luar...
Um fadu morna di cirandaia
Ki ningen nunca ta tentaba inventa
Quando ela ficará?
Ninguém sabe dizer…
Ninguém.
Maria a fugir
Era de manhã
E tudo brilhando
E a estrela-do-mar
À hora do azul
Coral descendente
Ascende do mar
E ela toca o céu
E é Maria de amar
|